مهندسی عمران

شنبه یکم تیر 1387

طراحی ستون ها

6-2-1- کلیات آیین نامه ای

مقاومت اعضایی که تحت اثر تنشهای مرکب قرار می گیرند باید طبق مشخصات بند 10-1-6 مبحث دهم مقررات ملی ساختمان تعیین شود.

6-2-1-1- فشار محوری و خمش

اعضایی که تحت اثر فشار محوری با تنش خمشی قرار می گیرند باید طوری محاسبه شوند که محدودیت های زیر را برآورده کنند.

الف) در صورتیکه باشد.

در رابطه اول وقتی بارگذاری جانبی بین تکیه گاه ها موجود است، باید و را بر اساس لنگر بین تکیه گاهی محاسبه کرد و در رابطه ی دوم آنها را بر اساس لنگر تکیه گاهی محاسبه نمود. در صورتیکه بارگذاری جانبی اعمال نگردد، تنشهای ذکر شده بر اساس بیشینه ی لنگر محاسبه می شوند.

در روابط فوق:

: تنش فشاری مجاز اگر فقط نیروی محوری عمل کند که طبق بند 10-1-5 آیین نامه فولاد ایران تعیین می گردد که در بند 6-2-1-2 تشریح خواهد شد.

: تنش فشاری مجاز خمشی اگر فقط لنگر خمشی عمل کند که طبق 10-1-2 آیین نامه فولاد ایران تعیین می گردد که در بند 6-1-1 به تشریح آن پرداختیم.

: تنش اولر که بر ضریب اطمینان تقسیم شده و مقدار آن عبارت است از:

و که در آن طول آزاد قطعه در صفحه ی خمش ، شعاع ژیراسیون نظیر، ضریب طول موثر در صفحه ی خمش می باشد.

که مانند مقادیر ، ، ، نیز مجاز است که در حالت بارگذاری فوق العاده طبق بند 10-0-5-1 آیین نامه فولاد افزایش به مقدار یک سوم را اعمال کرد.

: تنش فشاری ناشی از بار محوری که برای نقطه مورد نظر محاسبه شده و از رابطه ی زیر تعیین می شود.

: تنش ناشی از خمش حول محور که از رابطه ی زیر تعیین می شود.

: ضریب میزان هم مکانی لنگر حداکثر با لنگر ناشی از اثرات که مقدار آن به شرح زیر اختیار می شود:

الف) برای اعضای فشاری ( ستون ها ) در قاب های خمشی مهار نشده:

ب) برای اعضای فشاری ( ستون های ) قاب های خمشی مهار شده ، مشروط بر آنکه بار مستقیم خارجی در بین دو انتهای عضو، در صفحه ی خمش بر آن وارد نشود:

که در رابطه ، ( نسبت لنگر کوچکتر به لنگر بزرگتر در دو انتهای مهار نشده ی عضو) مثبت است اگر عضو انحنای مضاعف داشته باشد و منفی است اگر انهنای عضو ساده باشد.

پ) برای اعضای فشاری در قاب های مهار شده و تحت اثر بارهای خارجی در بین دو انتها، مقدار باید به وسیله تحلیل مستدل تعیین شود. به جای تحلیل مزبور می توان از اعداد زیر استفاده کرد:

· برای اعضایی که اتصال دو انتهای آنها گیردار باشد.

· برای اعضایی که اتصال دو انتهای آنها ساده باشد.

ب) در صورتیکه باشد.

6-2-1-2-

در رابطه تعیین ضریب لاغری اعضای تحت اثر فشار محوری، طول موثر و شعاع ژیراسیون مقطع می باشد. ضریب مربوط به طول موثر طبق بند 10-1-1-3 مبحث دهم مقررات ملی ساختمان در قابهایی که در آنها حرکت جانبی با تکیه کردن بر مهاربندی ها و یا دیوار برشی مقید می شود برای اعضای فشاری برابر با یک به حساب می آیند.

که در اعضایی که ملاک طراحی و محاسبه ی آنها نیروی فشاری است ، طبق بند 10-1-1-8 آیین نامه فولاد ایران ، ضریب لاغری نباید از 200 تجاوز کند.

تنش مجاز

الف) در اعضای تحت اثر فشار محوری ، اگر ضریب لاغری حداکثر کمتر از مقدار باشد تنش مجاز طبق بند 10-1-5-2 آیین نامه فولاد ایران از رابطه زیر محاسبه می شود:

ب) اگر لاغری حداکثر بزرگتر از مقدار باشد، تنش مجاز برای مقطع کلی عضو تحت اثر فشار محوری از رابطه ی زیر تعیین می شود:

که در روابط فوق :

: لاغری حداکثر عضو فشاری

: لاغری مرزی بین کمانش ارتجاعی و غیر ارتجاعی

: ضریب اطمینان

می باشد.

فایل pdf را هم آپلود خواهم کرد.

نوشته شده توسط جلال در 12:56 | لینک ثابت •

دوشنبه بیستم خرداد 1387

طراحی نیمرخ های فلزی

۶- طراحی نیمرخ ها

در این فصل با توجه به نیروهایی که از آنالیز سازه به دست آوردیم و در همین فصل به آنها می پردازیم و با استفاده از آیین نامه های موجود ( مبحث دهم مقررات ملی ساختمان 1384 و آیین نامه 2800 - 1384 ) به طراحی المان های سازه می پردازیم.

6-1- طراحی تیرها

طبق بند 10-1-1-9 مبحث دهم نیمرخ های فولادی به سه گروه تقسیم می شوند.

الف) مقاطع فشرده

ب) مقاطع غیر فشرده

ج) مقاطع با اجزای لاغر

طبق توصیه ی مبحث دهم با توجه به اینکه استفاده از اجزای لاغر نیاز به محاسبات خاصی دارد لازم است به یکی از آیین نامه های معتبر بین المللی مراجعه شود.

برای اینکه عضوی به عنوان مقطع فشرده به حساب آید، باید بالهای آن به صورت سرتاسری به جان ( یا جان ها ) متصل باشد و نسبت پهنای آزاد به ضخامت در اجزای فشاری آن بر حسب مورد از مقادیر مربوط در جدول 10-1-1-1 مبحث دهم تجاوز نکند. که اگر تجاوز کند مقطع ، مقطعی لاغر به حساب می آید . نیمرخ هایی که قرار است طراحی کنیم تماما نورد شده هستند و بالهای آن به صورت سرتاسری به جان ( یا جان ها ) متصل است.

طبق بند 1 جدول 10-1-1-1 مبحث دهم برای مقطع فشرده ضابطه ی زیر باید کنترل شود.

طبق بند 10-1-2 مبحث دهم وجه تمایز اعضای خمشی ، لاغری جان ( نسبت ) آنهاست. اگر نسبت ارتفاع آزاد جان ( بین دو بال ) به ضخامت آن کوچکتر یا مساوی باشد، عضو خمشی، تیر نامیده شده و رعایت کمانش برشی جان برای آن لازم نیست یعنی

اگر باشد، عضو خمشی با جان لاغر نامیده می شود و در جان آن باید اثر کمانش برشی مورد بررسی قرار گیرد. و اگر شود، علاوه بر منظور کردن اثر کمانش برشی جان باید مطابق بند 10-1-3-2 مبحث دهم تنش مجاز فشاری بال به علت کمانش خمشی جان منظور کرد

که در آن:

: تنش مجاز ( )

: سطح مقطع جان تیر در مقطع مورد بررسی ( )

: سطح مقطع بال فشاری ( )

6-1-1- تنش خمشی مجاز در نیمرخ و ناودانی برای مقطع فشرده با اتکای جانبی

طبق بند 10-1-2-1 آیین نامه مبحث دهم اعضایی خمشی با اتکای جانبی تلقی می شود که در آنها طول آزاد بال فشاری ( یا فاصله بین دو تکیه گاه جانبی بال ) از کوچکترین مقدار روابط زیر تجاوز نکند.

که در این روابط:

: طول مهار نشده ( )

و : به ترتیب پهنای کلی ( ) و سطح مقطع بال فشاری ( ) است.

اعضای با مقطع فشرده ( یعنی ) که نسبت به محور ضعیف خود متقارن باشند و در صفحه ای مار بر این محور بارگذاری شوند و شرایط تیر با اتکای جانبی را طبق همین بند داشته باشند، تنش مجاز خمشی آنها از رابطه ی زیر تعیین می شود.

که در آن تنش تسلیم فولاد است. ( )

پس اگر عضوی بخواهد با مهار جانبی تلقی شود حداکثر در فواصل باید مهار جانبی ایجاد گردد.

سیستم سازه ای سقف ساختمان از نوع کامپوزیت می باشد و تیرچه هایی با فاصله 1 متر دارد. بنابراین در صورتی مقطع ما با اتکای جانبی تلقی می شود که داشته باشد.

6-1-2- تنش خمشی مجاز در نیمرخ و ناودانی برای مقطع غیر فشرده با اتکای جانبی

طبق بند 10-1-2-1-ب مبحث دهم اعضایی که طبق بند 6-1-1 با اتکای جانبی به حساب آیند ولی شرط مقطع فشرده را نداشته باشند تنش مجازشان از رابطه زیر تعیین می شود.

6-1-3- تنش خمشی مجاز در نیمرخ و ناودانی برای مقاطع فشرده و غیر فشرده فاقد شرط تکیه گاهی جانبی

برای اعضای خمشی با مقطع فشرده و یا غیر فشرده که طول آزاد ( طول نگه داری نشده ) آنها در منطقه فشاری بیش از مقدار ( به بند 6-1-1 مراجه شود ) باشد تنش کششی مجاز در خمش طبق رابطه ی زیر تعیین می شود.

در این نیمرخ ها که یک محور تقارن بر جان داشته باشند و در امتداد جان بارگذاری شوند، تنش فشاری مجاز در خمش بزرگترین مقدار روابط زیر بر حسب مورد می باشد که در هر حال نباید از تجاوز کند.

اگر:

در این صورت:

اگر:

در این صورت:

و به طور کلی برای تمام مقادیر

که در تمام این روابط:

: تنش تسلیم فولاد تیر( )

: فاصله تکیه گاه هایی که از تغییر مکان جانبی و یا پیچیدن بال فشاری جلوگیری می کنند یا همان طول مهار نشده ( )

: شعاع ژیراسیون مقطعی است که شامل بال فشاری و یک سوم منطقه ی فشاری جان کلی باشد که نسبت به محور مار بر جان تیر محاسبه می شود. ( )

: ارتفاع کل مقطع تیر( )

: سطح مقطع بال فشاری ( )

: ضریب یکنواختی نمودار لنگر که نشان دهنده اثر تغییرات لنگر خمشی در مقدار تنش مجاز می باشد و از رابطه زیر تعیین می شود.

که در این رابطه لنگر کوچکتر و لنگر بزرگتر ( از نظر قدر مطلق ) در دو انتهای طول آزاد ( بدون تکیه گاه جانبی ) است که نسبت به محور قوی در نظر گرفته می شود.

در حالتی که و هم علامت اند انحنای دوگانه و نسبت مثبت و در حالتی که و علامت های مخالف دارند انحنای ساده و این نسبت منفی به حساب می آید.

مقدار برای:

الف) تیرهای کنسول برابر

ب) تیرهایی که لنگر وسط بیشتر از لنگر طرفین تیر یا ناحیه تیر باشد

ج) تیر دو سر ساده بدون مهار جانبی وسط است.

6-1-4- تنش های برشی مجاز

طبق بند 10-1-2-4 مبحث دهم اگر باشد برای سطح مقطعی که از حاصل ضرب ارتفاع کلی نیمرخ در ضخامت جان به دست می آید، تنش برشی مجاز عبارت است از:

و در صورتی که باشد، برای سطح مقطعی که از حاصل ضرب ارتفاع جان ( فاصله خالص بین بال ها ) در ضخامت جان به دست می آید، تنش برشی مجاز عبارت است از:

6-1-5- تقویت بال ها

طبق بند 10-1-2-6-پ مبحث دهم مجموع سطح مقطع های ورق های تقویتی در تیرهای تقویت شده با ورق، نباید از 70% سطح مقطع کل بال ( شامل ورق تقویت ) تجاوز کند.

6-1-6- کنترل خیز

طبق بند 10-1-9-3-الف مبحث دهم تیرها و شاهتیرهایی که کف و سقف های ساختمان را تحمل می کنند باید با توجهی خاص به تغییر مکان آنها در اثر بارهای محاسباتی، طرح و محاسبه شوند. تیرها و شاهتیرهایی که سقف نازک کاری شده را تحمل می کنند، باید طوری محاسبه شوند که تغییر مکان حداکثر نظیر بار مرده و زنده از طول دهانه و تغییر مکان حداکثر بار زنده از طول دهانه بیشتر نشود.

Jalal Nazary--Stee...Hosted by eSnips">مشاهده فایل pdf

نوشته شده توسط جلال در 1:22 | لینک ثابت •

پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386

اتومبیل

امروزه اتومبيل وسيله اي است كه بدون آن زندگي كردن بسيار مشكل ميباشد باازدياد جمعيت ودر نتيجه طولاني تر شدن مسافتها بشراحتياج به وسيله اي داشت كه بتواند اين مسافت ها را راحت تر و سريع تر طي كند. در سال هاي پيش از اختراع اتومبيل مهمترين وسيله نقليه اسب و كالسكه بود.و كليه جنگها وحمل و نقل ها مبني بر استفاده از اسب بود.

اما اين اسب مشكلات زيادي نيز داشت و مهمترين اشكال آن اين بود كه اسب پس از طي مسافتي خسته مي شود و قابليت حمل تعداد مسافر زياد را نداشت.

با اختراع ماشين بخار انسان به اين فكر افتاد كه از اين نيرو براي به حركت درآوردن وسيله اي چهار چرخه (البته اولين وسايل سه چرخ داشت) استفاده كند ودر اين راستاشخصي [[فرانسوي به اسم كوينو]]اولين اتومبيل دنيا را که سه چرخ داشت و با نيروي بخار آب حرکت مي كرد ساخت.

البته سرعت اين كوينو بسيار كم بود و از ساعتي 4 كيلومتر تجاوز نميكرد و سپس از چند آزمايش ديگر كنار گذاشته شد و امروز در موزه ي پاريس قرار دارد.

پس از كوينو مخترعين ديگري از جمله [[بوله]]و[[دملر]]كردند که هر كدام قدمي در تصحيح اين وسيله برداشتند، ولي اساس بنيان اصلي موتور اتومبيل را [[كارل بنز آلماني]]گذاشت.

كارل در سال 1896 ميلادي، اولين اتومبيل چهار زمانه را ساخت كه پدر بزرگ اتومبيلهاي امروزي مي باشد . پس از كارل بنز [[هنري فورد آمريكايي]]در تكميل بنز قدمهايي برداشت ،ولي كشش اتومبيل هنوز با مشكلاتي روبرو بود كه شخصي به نام [[رودلف ديزل]] موتوري اختراع كرد كه به نام خود او نامگذاري شد و با اين موتور مساله ي كششي و رانشي اتومبيل تا حد زيادي مرتفع گرديد.

سپس مخترعين ديگر از جمله [[كترينگ]] اولين كسي بود كه روشن كردن اتومبيل را با باتري و دلكو را اختراع نمود.

به هر صورت به طور مستقيم نمي توان گفت كه كدام مخترع به طور كامل اتومبيل را ساخت ، بلكه هر كدام از مخترعين نام برده وبسياري ديگر كه فرصت براي نام بردن اسامي آنها نيست ، در ساخت اتومبيل دخالت داشتند.

يكي از همين مخترعين معروف [[نوئي اند]] ميباشد كه در همين زمينه داراي چندين اختراع مهم مي باشد . اين اختراع ها و ابداع ها رفته رفته منجر به صنعت اتومبيل سازي گرديد كه يكي از مهمترين صنايع صادراتي كشورهاي اروپايي مي باشد.

كشور فرانسه با داشتن كارخانه هاي اتومبيل سازي پژو، رنوو سيتروئن ،و آلمان با داشتن كارخانه هاي اتومبيل سازي فولكس واگ، اپل ،بي ام و و بنز كه يكي از معروف ترين اتومبيل هاي جهان ميباشد در اروپا داراي رتبه ي اول اين صنعت است .

انگلستان نيز با ساختن اتومبيل جگوار و رولزرويس كه يكي از گرانترين اتومبيلهاي سلطنتي ميباشد ، به شهرت رسيد ايتاليا نيز با ساخت آلفارومئو و فيات معروف شد.

ليكن در قاره ي آمريكا كارخانه هاي جنرال موتورز با علامتاحصاري(GM) شورلت بيوك و كاديلاك توليدات منحصر به فردي ساختند كه در بسياري از موارد از اتومبيل هاي اروپايي برتري داشتند.

كشور هاي خاور دور از جمله ژاپن و كره ي جنوبي با توجه به اين صنعت پول ساز در قرن اخير توجه زيادي به اين صنعت كرده اند ، به طوري كه ساختن اتومبيل هاي كم مصرف و ارزان قيمت از جمله تويوتا ،هندا،سوزوكي،ميسوبيشي،دوو و هيونداي باعث شده از كليه ي رقباي اروپايي و آمريكا يي خود پيشي بگيرند.

نوشته شده توسط جلال در 13:48 | لینک ثابت •

پنجشنبه هفدهم آبان 1386

سلام
چند وقته که نتونستم به بلاگ سر بزنم دلیلش هم تو پست قبلی کاملا واضح هست
ولی قصد دارم که تو همین روزا آپ دیت کنم
دارم یه سری اطلاعات جمع آوری می کنم که به امید خدا باز فعالیتم رو شروع کنم دیگه خیلی داره دیر و زشت میشه!!!!!!

نوشته شده توسط جلال در 22:49 | لینک ثابت •

چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386

با تشکر از جنابعالی جهت پیوست به نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بدینوسیله محل مراجعه شما به شرح ذیل اعلام می گردد.

بالاخره این نامه واسه من هم اومد . ما که داریم می ریم بچه ها
2 ماهی از دستم راحت هستید

نوشته شده توسط جلال در 0:19 | لینک ثابت •

چهارشنبه دهم مرداد 1386

آسفالت

طرح اختلاط آسفالت :

قبل از شروع عمليات آسفالتي ، بر اساس مصالح توليدي منطبق با مشخصات ، طرح اختلاط مخلوط آسفالتي مورد نظر بايد بر مبناي مشخصات فني و با رعايت مراحل زير توسط آزمايشگاه تهيه شود .

تهيه دانه بندي كارگاهي :

دانه بندي كارگاهي ، دانه بندي مشخصي است كه با توجه به مصالح درشت ، ريز و فيلتر آماده شده، بايد توسط پيمانكار به نحوي تهيه شود كه شرايط زير را داشته باشد :

الف: در داخل دانه بندي مشخصات ، قرار گرفته و ازالك 8 به پايين به موازات دو حد فوقاني و تحتاني دانه بندي انتخابي باشد .

ب: حتي الامكان از نمودار معرف حداكثر چگالي [1] فاصله داشته باشد تا موجب افزايش فضاي خالي مصالح سنگي در حد مطلوب و در نتيجه مصرف قير بيشتر براي افزايش دوام آسفالت گردد .

پ: با شرايط ترافيك ، آب و هوا ، موقعيت مسير ( كوهستاني ، تپه ماهور ، هموار) هماهنگي داشته باشد .

ت: پوشش حاصل بعد از اعمال رواداريهاي مندرج در جدول 20-13 ، به دانه بندي هاي پيشنهادي پيمانكار كه « پوشش دانه بندي كنترل كارگاهي » ناميده مي شود ، داخل دانه بندي اصلي واقع شود.

ث: بر اساس كليه نتايج قابل قبول حاصل از آزمايش دانه بندي مصالح تفكيك شده در كارگاه شامل درشت ، ريز و فيلر كه در طول مدت تهيه اين مصالح انجام گرفته ، محاسبه گردد . دانه بندي ها بايد به طريق شسته و به روش T11 و TT27 آشتو براي مصالح درشت و ريز و روش T37 آشتو براي فيلر اجرا شود .

ج: فرمول كارگاهي كه بر اساس نتايج آزمايشات متغير ، منفرد و نمونه هاي غير معرف اخذ شده از هر يك از مصالح محاسبه شود ، قابل قبول نخواهد بود .

چ: نتايج دانه بندي جزء يا اجزاي مصالح مورد استفاده در تعيين دانه بندي كارگاهي بايد معرف بيش از 25 درصد حجم كل مخلوط مصالح سنگي مورد نياز براي هر يك از مخلوطهاي آسفالتي در پروژه باشد .

ح: پيمانكار موظف است ضمن پيشنهاد دانه بندي كارگاهي كليه نتايج آزمايشگاهي روي مصالح را كه طي توليد آنها انجام شده به همراه دلايل توجيهي انتخاب آن به دستگاه نظارت تسليم نمايد .

جدول 20-13 حدود روا داري دانه بندي كارگاهي و قير

اندازه الكها و قير

درصد رواداري

الكها :

12.5 ميليمتر ( اينچ ) و بزرگتر

5/9 ميليمتر( اينچ ) و 75/4 ميليمتر ( شماره4)

36/2 ميليمتر ( شماره 8 ) و 18/1 ميليمتر ( شماره 16)

6/0 ميليمتر ( شماره 30 ) و 3/0 ميليمتر ( شماره 50 )

15/0 ميليمتر ( شماره 100)

075/0 ميليمتر ( شماره 200)

رواداري قير نسبت به قير بهينه :

اساس قيري

آستر

رويه

50/

4/0

3/0

نمونه برداي :

نمونه برداري براي طرح اختلاط آزمايشگاهي بايد از سيلوهاي گرم كارخانه آسفلت و با رعايت شرايط زير صورت گيرد :

الف: مصالح درشت و ريز آماده و تفكيك شده در كارگاه كه منطبق با مشخصات اين فصل باشد ، هر يك بايد جداگانه به سيلوهاي سرد كارخانه تغذيه شود .

ب: چنانچه ماسه طبيعي به عنوان بخشي از مصالح ريز دانه به كار رود ، ضمن تغذيه جداگانه آن به سيلوهاي سرد مربوط ، نسبت به تغذيه آن به واحد خشك كننده به نحوي تنظيم شود كه منطبق با نسبت وزني مندرج در مشخصات براي كل مخلوط آسفالتي باشد .

پ: تغذيه مصالح به سيلوهاي سرد و فعاليت آزمايشي كارخانه بايد انقدر ادامه پيدا كند تا كارخانه به شرايط عادي و عملكرد يكنواخت خود برسد . در چنين حالتي از هر يك از سيلوهاي گرم در دو نوبت به فاصله 15 دقيقه و در هر نوبت ، دو نمونه برداشته مي شود . نمونه برداري از سيلوها بايد با وسايل خاص تعبيه شده توسط كارخانه انجام گيرد .

ت: نمونه هاي اخذ شده در هر مرحله آزمايش ، در آزمايشگاه محلي مقيم مورد آزمايش قرار مي گيرد تا اطمينان حاصل شود كه دانه بندي نمونه هاي اخذ شده از هر سيلوي گرم و فيلر ( در صورت لزوم) در هر مرحله ، مشابه و يكنواخت بوده است .

ث: چنانچه آزمايشات انجام شده در كارگاه به شرح فوق مؤيد يكنواختي دانه بندي مصالح در هر دو نوبت نمونه گيري و نيز انطباق آنها با مشخصات مندرج در اين فصل باشد ، بايد از هر يك از سيلوهاي گرم ضمن ادامه مرحله آزمايشي كارخانه حداقل 25 كيلوگرم نمونه برداري و جهت تهيه طرح اختلاط به آزمايشگاه ارسال شود . در مواردي كه به فيلر جداگانه علاوه بر فيلر حاصل از دستگاه غبارگير كارخانه براي تأمين دانه بندي منطبق با مشخصات نياز باشد ، نمونه گيري از فيلر موجود در انبار مسقف كارگاه بايد انجام گيرد ( حداقل 10 كيلوگرم) .

ج: قير مورد مصرف در طرح نيز بايد از مخازن ذخيره كارگاه و با توجه به روش آشتو T40 نمونه برداري شود ( حداقل 10 كيلوگرم ) .

چ: نمونه گيري مصالح سنگي گرم و فيلر و قير بايد با حضور نمايندگان دستگاه نظارت ، پيمانكار و آزمايشگاه مقيم انجام گيرد .

آزمايشات طرح اختلاط :

دستگاه نظارت در صورت تصويب دانه بندي كارگاهي نسبت به ارسال نمونه هاي سنگي و قير به آزمايشگاه جهت تنظيم طرح اختلاط اقدام و اطلاعات مورد نياز تهيه طرح را به شرح زير در اختيار آزمايشگاه قرار مي دهد :

الف: مشخصات هر يك از نمونه هاي اخذ شده از سيلوهاي گرم ، فيلر و قير

ب: روش طرح اختلاط ، به شرح آنچه كه در مشخصات فني خصوصي تصريح شده است ( روش مارشال معمولي يا مارشال اصلاح شده يا روشهاي ديگر ) .

پ: كليه معيارهي فني مربوط به نوع مشخصات مخلوط آسفالتي مورد طرح ( رويه ، آستر، اساس قيري) ، به شرح جداول مربوط .

ت: تعداد ضربه ها براي كوبيدن نمونه هاي آزمايشگاهي .

آزمايشگاه بر اساس اطلاعات فوق ضمن كاربرد دستورالعمل آخرين چاپ نشريه MS-2 انستيتو آسفالت نسبت به تنظيكم طرح اختلاط اقدام و نتيجه را به دستگاه نظارت اعلام مي نمايد .

كنترل نتايج طرح اختلاط آزمايشگاهي :

با راه اندازي كارخانه آسفالت و توليد مخلوط آسفالتي به شرح بند 20-10 و بر اساس طرح تهيه شده ، سپس پخش و كوبيدن اين آسفالت در يك قطعه آزمايشي و نمونه گيري از مراحل توليد و اجرا نتايج را بايد با داده هاي طرح آزمايشگاهي مقايسه كرد .

چنانچه در اين مقايسه ، انطباق ويژگي هاي مخلوط آسفالتي با مشخصه هاي طرح اختلاط ضمن رعايت رواداريهاي پيش بيني شده در مشخصات به تأييد دستگاه نظارت برسد ، طرح اختلاط براي اجرا به پيمانكار ابلاغ مي شود . در غير اين صورت بايد نسبت به انجام اصلاحات لازم به منظور هماهنگي بين طرح و توليد اقدام تا انطباق آزمايشهاي كنترل كيفيت با معيارها و مشخصات فني تضمين شود . و نهايتاً فرمول كارگاهي اصلاح شده بعد از تأييد دستگاه نظارت ، مبناي عمليات اجرايي قرار يرد .

كارخانه آسفالت :

مخلوط آسفالت گرم و يا بتن آسفالتي را بايد به كارخانه آسفالت كه ظرفيت و مشخصات آن متناسب با حجم عمليات مورد پيمان باشد تهيه نمود . كارخانه بايد آنچنان طرح شده باشد كه بتواند اسفالت يكنواخت منطبق با مشخصات فني را توليد نمايد .

انتخاب كارخانه هاي تمام خودكار و يا نيمه خودكار بايد با توجه به خصوصيات هر پروژه در مشخصات خصوصي تصريح شود . تهيه آسفالت با كارخانه هايي كه با مشخصات آشتو M156 و يا نظير و شرايط مشروحه در اين فصل برابري نداشته باشد ، به هيچ وجه مجاز نخواهد بود . در هر حال نوع و مشخصات كارخانه بايد قبل از استقرار و نصب به تصويب دستگاه نظارت برسد . ضمن آنكه در حين انجام كار نيز مطابق آشتو T172 بازرسي و كنترل شود .

مشخصات عمومي كارخانه آسفالت :

الف: يكنواختي

كارخانه بايد آنچنان طرح شده باشد كه هنگام كار بتواند محصول منطبق با فرمول كارگاهي و ارزشهاي فني مشخصه را به طور يكنواخت و در درجه حرارت ابلاغ شده با رعايت 10 درجه توليد نمايد .

ب: مخازن قير

مخازن قير كارخانه بايد مجهز به ادوات و وسايل لازم جهت گرم كردن قير طبق حرارت مندرج در اين فصل باشد . عمل گرم كردن بايد توسط لوله هاي روغن ، يا بخار يا دستگاه هاي الكتريكي و يا وسايل مناسب قابل قبول ديگر انجام پذيرد . تماس مستقيم شعله آتش با بدنه مخازن قير به هيچ وجه مجاز نيست و در صورت كاربرد بايد از يك لايهآجر نسوز حايل بين بدنه مخازن و شعله استفاده شود . كارفرما و دستگاه نظارت موظف است از كار كردن دستگاه هايي كه درآن شعله با بدنه مخازن قير تماس مستقيم دارند ، جلوگيري نمايد . نصب پمپهاي لازم جهت رفت و برگشت مداوم قير [2] در تمام دره كار ضروري است . در مواقعي كه پمپ هاي مخزن كار مي كند سر لوله تخليه قير بايد پايين تر از سطح قير در مخزن قرار داده شود و ظرفيت مخزن بايد به مقداري باشد كه بتواند مصرف حداقل يك روزكار را تأمين نمايد . هر يك از مخازن قير بايد مجهز به حرارت سنجي باشد كه بتواند درجه حرارت قير درون مخزن را نشان دهد .

پ: سيلوهاي سرد

كارخانه آسفالت بايد حداقل به سه سيلوي سرد مكانيكي دقيق براي تغذيه مصالح سنگي به واحد خشك كننده كارخانه مجهز باشد تا بدين وسيله محصول يكنواخت با حرارت ثابت به دست آيد . اين سيلوهاي تغذيه كننده بايد قادر باشند كه مصالح سنگي را در سيستمهايي كه قبلاً تعيين شده و تا حداكثر اندازه هاي مورد نظر توسط تسمه نقاله وارد واحد خشك كننده كنند . براي خروج يكنواخت و بدون مانع مصالح درشت ، دريچه خروجي سيلوهاي سرد نبايد كمتر از 5/2 ميليمتر باز باشد . هر گاه بيشتر از يك تسمه نقاله به كار رود ، هر يك از تسمه نقاله ها بايد به صورت يك واحد جداگانه مصالح را تغذيه نموده و كنترل سيستم هر يك از آنها نيز مي بايستي در اطاق فرمان مركزي كارخانه نصب شود .

ت: واحد خشك كننده :

اين واحد شامل يك استوانه خشك كننده گردان است كه بايد مصالح را خشك و گرم نموده و بي آنكه بر روي دانه هاي سنگي پوشش و يا دوده ناشي از سوخت ناقص و يا روغن سوخته باقي گذارد ، آن را تا حد رطوبت مورد نظر كاهش داده و سپس به درجه حرارت تعيين شده در مشخصات اين فصل افزايش دهد . اين واحد بايد بتواند به طور متداوم مصالح را در حرارت لازم و ظرفيت پيش بيني شده وارد سيلوهاي گرم نمايد . واحد خشك كننده بايد مجهز به يك حرارت سنج دقيق و مطمئن باشد كه بتواند درجه حرارت مصالح خروجي را در هر لحظه نشان دهد .

ث: سرندها

براي تفكيك دانه هاي مصالح سنگي با ابعاد و سيستمهاي گوناگون ، كارخانه بايد حداقل دارايي چهار سرند بوده كه ظرفيت عادي اين سرندها قدري بيشتر از ظرفيت كامل واحدهاي مخلوط كننده و خشك كننده باشد . سرندها بايد داراي بازدهي باشند كه دانه بندي آنها همواره ثابت و يكنواخت بوده و حد مجاز تغييرات دانه بندي مصالح آنها در هر يك از سيلوهاي گرم از مقادير جدول زير تجاوز ننمايند :

شماره سيلوي گرم درصد كوچكتر از اندازه درصد بزرگتر ازاندازه

ا ( ريز) - 10

2 15 10

3 20 5

4( درشت ) 20 -

اندازه چشمه سرندها بايد حتي المقدور با حداكثر دانه هاي مصالح سنگي تفكيك شده در كارگاه مطابقت داشته باشد .

ج: سيلوهاي گرم

سيلوهاي گرم بايد به محفظه هاي مختلف تقسيم شده باشند تا بتوان مصالح سنگي دانه بندي شده را كه توسط سرندها تفكيك مي شود به طور جداگانه انبار نمايد . سيلوها بايد داراي لوله سرريزي باشند تا از تداخل مصالح هر يك از سيلوها با ديگري جلوگيري كند . مصالح سرريز شده را بايد مردود تلقي نمود .

سيلوهاي گرم بايد مجهز به علائم اخباري خالي شدن مصالح و نيز حرارت سنج هاي دقيق و مطوئن باشند . حداقل سه سيلوي گرم براي كارخانه ضرورت دارد و براي فيلر نيز يك سيلوي جداگانه بايد فراهم نمود . سيلوي فيلر بايد در پايان كار روزانه تخليه و روي آن پوشيده شود تا رطوبت در آن نفوذ نكند . براي هر يك از سيلوهاي گرم بايد وسيله اي جهت نمونه گيري مصالح سنگي تهيه گردد .

چ: دستگاه اندازه گيري قير

كارخانه بايد به وسايلي مجهز باشد كه قير را با درصد لازم و با حدود تغييرلات مجاز معادل 1/0 درصد وزن كل قير به صورت گرد و با فشار بر روي مصالح سنگي پخش نمايد . اين كار را مي توان به وسيله توزين ، يا اندازه گيري حجمي انجام داد . براي حفظ حرارت قير در لوله ها ، پيمانه هاي توزين ، لوله هاي قير پاش و لوله هايي كه قير در آنها جريان دارد و يا ساير ظروف بايد از بخار يا عايق ديگر استفاده نمود .

ح: كنترل درجه حرارت

يك ميزان الحراره مسلح كه از 100 تا 200 درجه سانتي گراد را نشان دهد ، بايستي در روي لوله تخليه قير به واحد مخلوط كننده در محلي كه نزديك يك شير تخليه باشد ، نصب نمود . كارخانه ضمناً بايد با ادواتي نظير ميزان الحراره جيوه اي يا پيزومتر الكتريكي و يا آلات ديگر حرارتي مناسب كه درجه دقت آنها 2 درجه سانتي گراد باشد مجهز گردد . اين ادوات روي سطح شيب دار خروجي واحد خشك كننده و ديواره سيلوهاي گرم نصب مي گردد تا به طور خودكار بتواند حرارت مصالح سنگي گرم شده را تعيين كند . وسيله اي كه براي تعيين حرارت به كار مي رود بايد حساسيت آن از 5 درجه سانتيگراد در دقيقه كمتر نباشد . براي كنترل بهتر درجه حرارت قير و مصالح سنگي و مخلوط آسفالتي ميزان دقت ادوات حرارتي بايد آزمايش گردد . ودر صورتي كه ادوات فوق قرائت غلط را نشان دهد فوراً بايستي اصلاح و يا تعويض شود . نصب يك سيستم مركزي كنترل كننده حرارتي مصالح سنگي قير و مخلوط اسفالتي در اطاق فرمان كارخانه ضرورت حتمي دارد .

خ: كنترل زمان اختلاط

كارخانه بايد همواره به وسايل مطمئن و مؤثري جهت اندازه گيري زمان اختلاط مصالح سنگي بدون قير و با قير مجهز باشد . مدت مخلوط كردن مصالح سنگي بدون قير فاصله زماني بين باز شدن دريچه محفظه توزين و تخليه مصالح خواهد بود و مدت مخلوط كردن مصالح سنگي با قير فاصله زماني است كه بين به كار بردن قير مورد لزوم و شودن دريچه مخلوط كننده براي تخليه مخلوط آسفالتي منظور مي شود . مدت زمان اختلاط مصالح سنگي با قير با شروع قير پاشي در واحد مخلوط كننده آغاز مي گردد .

د: دستگاه غبار گيري ⁽^{^[3]}⁾

كارخانه بايد به يك دستگاه جمع آوري گرد و غبار مجهز باشد . اين دستگاه بايد طوري طرح شده باشد كه فيلر موجود در گرد و غبار را جذب و قسمتي و يا تمام آن را مجدداً با وسايل مكانيكي و به طور منظم وارد سيلوي فيلر نمايد . قبل از اينكه اين فيلر وارد كارخانه شود مشخصات آن از نظر كمي و كيفي بررسي و مقداري كه بايد برگشت داده شود تعيين مي گردد . واحد مخلوط كننده كارخانه نيز بايد به يك پوشش كه ممكن است جهت كنترل گرد و غبار لازم گردد مجهز باشد . فيلر بايد داراي مخزن و ترازوي توزين جداگانه باشد .

ذ: مقررات ايمني

به مقدار كافي پلكان مطمئن جهت سكوي مخلوط كن و همچنين نردبان مجهز به حفاظ براي سايرواحدهاي كارخانه بايستي تعبيه نمود . كليه جعبه دنده ها ، قرقره ها ، زنجيرها ، چرخ دنده ها و ساير قسمتهاي متحرك كارخانه بايستي داراي حفاظ باشند . متصدي دستگاه بايد فضاي كافي براي حركت روي سكوي واحد مخلوط كننده ها داشته باشد . بريا كاميونها نيز ترتيبي داد كه مواد مايع از كارخانه روي كاميونها چكه نكند . در محل قرار گرفتن كاميونها بايد نربان يا سكويي نصب كرد تا بتوان به سهولت از مخلوط آسفالتي كه به كاميونها ريخته مي شود ، نمونه برداري كرد . در نقاط مورد لزوم بايد حفاظهاي هوايي نيز نصب گردد .

شرايط اختصاصي كارخانه آسفالت مرحله اي ⁽^{^[4]}⁾ :

الف : وسايل توزين

وسايل توزين مصالح جهت هر يك از سيلوهاي گرم بايستي يا از نوع عقربه اي بدون فنر و يا نوع قپان بازويي باشد . قپانها بايد از نوع شناخته شده و دقت آنها نيم درصد بار تعيين شده باشد . مصالح بعد از توزين شدن ، به درون محفظه هاي توزين كه روي قپانها معلق است ، داخل مي شود. اين محفظه ها بايد ظرفيت يك قپان كامل را داشته باشد . ترازوهاي عقربه دار بايد طوري ساخته و نصب شوند كه فاقد هر گونه ارتعاش بوده و عقربكهاي آن به شكلي تعبيه شده باشد كه در همه اوقات بتوان آنها را به خوبي رؤيت كرد . ارقام مندرج روي صفحه ترازو بايد به اندازه كافي درشت و از فاصله مناسب قابل رؤيت باشد . انتهاي عقربه بايد به طرف صفحه متمايل بوده تا خطاي پارالاكس به حداقل ممكن برسد . قپان بايستي با عقربه هاي قابل تنظيم مجهز گردد تا وزن مصالح را در هر مرحله بتواند روي صفحه مشخص نمايد . هرگاه قپان از نوع بازويي باشد بايستي مجهز به يك شاخص اندازه گيري ظرف خالي و يك شاخص جداگانه جهت توزين مصالح سنگي براي هر كدام از سيلوهاي گرم باشد . هر يك از شاخصها بايد به يك وسيله بستن ( قفل) مجهز بوده و موقعيت ان طوري تنظيم گردد كه بتوان به آساني شاخص را بست يا به كار انداخت .قپان براي اندازه گيري قير بايد با مشخصات قپان مصالح سنگي مطابقت نمايد به جز در قپان بازويي كه بايستي داراي يك شاخص ظرفيت كل و يك شاخص تعيين وزن ظرفيت خالي باشد .

حداقل درجه بندي نبايد از يك كيلوگرم بيشتر را نشان دهد . قپان بايد مجهز به يك وسيله خبري بوده كه بتواند 10 كيلوگرم قبل از آنكه ظرفيت قپان تكميل شود ، شروع به كار نمايد . عقربه وزن قير بايد تا نزديكترين رقم معدل نيم كيلو را نشان دهد . تمام قپانهاي قير بايد ظرفيتي كمتراز پانزده درصد ظرفيت عادي واحد مخلوط كننده داشته باشند . قپانها بايد به دفعاتي كه لازم است از نظر تأمين دقت ، ازمايش و مهر و موم شوند . كليه وسايل توزين بايد از نوع مرغوب بوده و طوري طرح شده باشند كه تنظيم آنها به سهولت انجام گيرد . وسايل توزيني كه به سهولت از تنظيم و كنترل خارج مي شوند بايد تعويض گردند . حداقل ده وزنه 25 كيلوگرمي با دقت 5/0 درصد بايد هميشه در دسترس بوده تا هنگام آزمايش قپانها از آن استفاده به عمل آيد . اندازه گيري حجمي مصالح گرم و سرند شده نيز مجاز است ، مشروط بر اينكه از وسايل استاندارد مربوط به كارخانه استفاده شود . وسايل اندازه گيري حجمي بايد حدود نيم درصد دقت بار آزمايشي داشته باشد . براي هر يك از قپانها بايد سكوي مناسبي تهيه كرد كه قادر به توزيع يكنواخت باشد .

ب: سيلوي توزين

اين وسيله از يك محفظه با يك سيلو براي جايگيري مصالح خارج شده از سيلوهاي گرم در هر مرحله و بعد از توزين دقيق آنها تشكيل شده است . تيغه هاي مخصوص تعبيه شده كه محفظه توزين را روي ترازوي معلق نگه مي دارد ، بايد طوري ساخته شده باشند كه به سهولت سائيده نگردند . از دريچه هاي مخازن مصالح گرم و سيلوي توزين به هنگام بسته بودن نبايد مصالح سنگي درشت يا ريز خارج ريخته شود .

پ: وسايل اندازه گيري قير

وسايل اندازه گيري قيربايد قير مورد نياز را كه در هر مرحله تخليه مي شود به دقت 1 كيلوگرم اندازه گيري نمايد . هرگاه پيمانه براي قير به كار رود اين پيمانه بايد از نوعي باشد كه تخليه از بالاي آن انجام شود و داراي پوشش فلزي باشد .

ظرفيت پيمانه قير بايد حداقل ده درصد بيشتر از وزن قير مورد نياز در هر مرحله بوده و دستگاه بايد داراي پوشش گرم كننده با بخار و شير تخليه سريع و بدون چكه باشد . طول شيار لوله تخليه با لوله پخش كننده قير نبايد كمتراز سه چهارم طول مخلوط كن باشد و تخليه بايد مستقيماً در داخل واحد مخلوط كننده انجام شود . سيستم تخليه بايد طوري طرح و ساخته شود كه قير را كه در طول كامل مخلوط كننده به صورت يك يا چند غشاء يكنواخت و باريك قيري پخش كند . هرگاه وسايل حجمي به كار برده شود ، اين وسايل بايد به طرز خودكار مقدار قيري را كه در هر نوبت تخليه مي شود اندازه گيري نمايد . صفحه ترازوي قير بايد حداقل داراي ظرفيتي معادل 10 درصد بيشتر از وزن يا حجم قير مورد نياز در هر مرحله باشد . دستگاه اندازه گيري بايد طوري ساخته شود كه بتوان آن را در هر نقطه اي كه لازم باشد قطع كرد و بعد از اضافه نمودن قير در هر مرحله به طور خودكار عقربه به همان نقطه باز گردد . صفحه عقربه بايد كاملاً در معرض ديد متصدي دستگاه باشد . پس از اينكه مدت اختلاط مصالح خشك به اتمام رسيد ، جريان قير بايد به طور خودكار وارد مخلوط كننده گردد . تخليه كليه قير مورد احتياج براي هر مرحله نبايد بيش از 15 ثانيه پس از آغاز جريان تخليه قير به طول انجامد . با تنظيم فاصله و انازه ميله هاي پخش كننده ، قير بايد در تمام طول دستگاه به صورت يكنواخت پخش شود . در قسمت لوله جريان قير بين شير تخليه و ميله قير پاشي ، شيري براي كنترل و آزمايش دقت مقدار قير بايد نصب گردد .

ت: واحد مخلوط كننده

كارخانه بايد شامل يك مخلوط كننده مرحله اي باشد كه ظرفيت آن در هر مرحله از 1000 كيلوگرم كمتر نباشد . كارخانه بايد قادر به تهيه مخلوطيكنواخت در حدود فرمول كارگاهي باشد . وزن مخلوط آسفالتي هر قپان در هر مرحله توزين با 10 درصد كمتر و يا 10 درصد بيشتر از ظرفيت تعيين شده كارخانه براي مخلوط كننده به شرط اينكه از مرغوبيت مخلوط آسفالتي كاسته نشود مجاز خواهد بود . فاصله لبه هاي تيغه هاي به هم زن كه از اجزاي اصلي و مهم واحد مخلوط كننده به شمار مي روند از كليه قطعات ثابت و متحرك نبايد بيش از 2 ساتتي متر باشد . براي به دست آوردن مخلوط يكنواخت بايد ناخنهايي در مخلوط كن نصب گردد . مخلوط كن بايد به نحوي ساخته شود كه از فواصل و درزهاي آن مصالح سنگي و قيري به بيرون نريزد و نيز داراي پوشش حفاظتي جهت جلوگيري از دخول گرد و غبار لبه داخل آن باشد .

ث: دستگاه شمارش و كنترل زمان

مخلوط كننده بايد داراي دستگه كنترل دقيق زماني جهت بستن دريچه جعبه توزين پس از پر شدن آن در پايان هر دوره توزين باشد . اين دستگاه كنترل ضمناً بايد در طول مدتي كه عمليات اختلاط مصالح خشك بدون قيرو مصالح قيراندود شده انجام مي گيرد ، پيمانه قير را مسدود نمايد . يك شمارگر خودكار به منظور شمارش و ثبت تعداد هر قپان مخلوط آسفالتي تخليه شده از واحد مخلوط كننده بايد روي دستگاه نصب گردد .

ج: كنترل مدت اختلاط

تعيين طول مدت اختلاط مصالح خشك بدون قير و با قير براي تأمين محصول يكنواخت و كاملاً اندود شده دانه هاي سنگي ضروري است . مدت اختلاط تغيير ناپذير نخواهد بود . قبل از اضافه نمودن قير يك فاصله زماني اختلاط مصالح خشك كه كمتراز پنج ثانيه نباشد ، قبل از اضافه نمودن قير يك فاصله زماني اختلاط مصالح خشك كه كمتر از پنج ثانيه نباشد ، بايد سپري گردد . اختلاط مصالح سنگي با قير بايد تا حصول يك مخلوط كاملاً مناسب به مدت 60 ثانيه ادامه يابد ولي نبايد كمتر از 45 ثانيه باشد . زمان اختلاط بايد توسط دستگاه نظارت مستمراً كنترل شود .

مشخصات اختصاصي كارخانه آسفالت مداوم⁽^{^[5]}⁾:

الف: درجه بندي سيلوهاي گرم

كارخانه بايد شامل وسايلي براي كنترل دقيق نسبتهاي مصالح سنگي سيلوهاي گرم باشد . محفظه هر يك از سيلوها بايد داراي دريچه باشد كه به وسيله كنترل دقيق مكانيكي قابل تنظيم بوده و تشكيل دهانه اي را دهد تا بتوان مصالح خارج شده را به طريقه حجمي نيز اندازه گرفت . بايد ري هر يك از دريچه ها شاخص نصب گردد تا باز و بسته شدن دهانه دريچه سيلوها را حداقل تا 5/2 ميليمتر نشان دهد .( هر درجه روي شاخص نبايد از 5/2 ميليمتر بيشتر باشد ) در صورت استفاده از فيلر معدني بايد از سيلوي جداگانه اي آن را برداشت نمود . دريچه فيلر نيز بايد به سهولت قابل تنظيم بوده و بتوان آن را به تغذيه كننده مصالح سنگي و قير پيوست داد .

ب: تنظيم وزني مصالح سنگي

براي تنظيم ميزان باز و بسته بودن دريچه هاي سيلوهاي گرم مصالح سنگي بايد از آنها نمونه گيري نموده و توزين كرد . اين مصالح بايد از دهانه هاي مخصوص متعلق به هر يك از سيلوها گذشته و به داخل جعبه هاي مخصوص آزمايش كه منفذي به خارج ندارند هدايت شوند . از هر سيلو بايد جداگانه نمونه برداري شود . كارخانه بايد آنچنان مجهز باشد كه نمونه هاي آزمايشي را كه وزنشان از 100 كيلوگرم كمتر نباشد به آساني تهيه نمايد . يك قپان براي توزين آزمايشي با دقت 5 درصد بايد در كارگاه آماده باشد . با توجه به وزن مصالح برداشت شده از هر سيلوي گرم و تعيين تعداد گردش دستگاه ناظر بر اين وزن ، و ميزان باز بودن دريچه ، و تكرار اين نمونه برداري حداقل پنج بار براي هر يك از سيلوهاي گرم در اندازه هاي مختلف دريچه خروجي مصالح ، بايد منحني تغييرات وزني مصالح خارج شده از هر سيلو را در هر گردش دستگاه بر حسب اندازه هاي مختلف دريچه ترسيم نمود تا بتوتن وزن لازم براي هر سيلوي گرم را متناسب با ظرفيت توليد كارخانه از اين نمودار به دست آورد .

در صورتي كه دانه بندي مصالح سنگي تغيير كند ، كاليبراسيون سيلوهاي گرم به شرح فوق بايد تجديد شود .

پ: همزمان نمودن تغذيه مصالح سنگي و قير

براي هدايت مصالح سنگي از سيلوها و جريان يافتن قير از مخزن مربوطه با هر دستگاه تقسيم كننده ديگر بايد كنترل مؤثر و به هم پيوسته اي ايجاد نمود . اين كار بايد با وسايل مكانيكي مجهز با هر روش عملي ديگري كه به تصويب برسد ، انجام شود . سيلوهاي گرم مصالح سنگي بايد با علائم اخباري و كنترلهايي مجهز باشد كه كاهش سطح مصالح را اگاهي داده و همچنين در صورتي كه هر يك از مصالح در سيلوي مربوط آن قدر كم باشد كه كارخانه نتواند در ظرفيت پيش بيني شده فعاليت كند ، هدايت ريان مصالح سنگي و قير را به دستگاه مخلوط كننده به طور خودكار قطع نمايد .

سيستم ذخيره قير نيز بايد داراي چنين علائم و كنترلهايي باشد كه در موقع پايين بودن سطح قير اعلام خطر نموده و هنگامي كه اين سطح به حدي تنزل كند كه انتهاي لوله تغذيه قير نمايان گشت تمامي كارخانه را از فعاليت باز دارد . كنترل دريچه هاي تغذيه كننده مصالح و پمپ قير متناوباً ضروري است تا مقادير تعيين شده مصالح سنگي و قير كه مطابق فرمول كارگاهي براي كارخانه تنظيم شده است در مواقع لازم قابل اندازه گيري باشد .

ت: واحد مخلوط كننده

كارخانه بتايد يك دستگاه مخلوط كننده مداوم از نوع دو پره اي مجهز بوده و بتواند مخلوط آسفالتي همگني منطبق با فرمول كارگاهي تهيه نمايد . بازوي پره ها بايد قابل تنظيم به زواياي مختلف روي ميله محور بوده و نيز با گردش مخالف بتواند مخلوط آسفالتي را به داخل دستگاه مخلوط كننده به عقب براند . فاصله پره ها از كليه قسمتهاي ثابت و متحرك دستگاه نبايد از 2 سانتيمتر تجاوز كند . روي يك دستگاه بايد تابلويي از طرف كارخانه سازنده در محل ثابتي نصب شود كه حجم كامل مخلوط كننده را در عمقهاي مختلف برا مخلوط آسفالتي داخل آن منعكس نمايد .

ث: مدت اختلاط

تعيين زمان مخلوط كردن مصالح و قير در كارخانه از طريق روش وزني و بر اساس فرمول زير به روش مندرج در مشخصات آشتو به شماره T195 انجام خواهد شد .

زمان اختلاط به ثانيه =

وزنها با توجه به آزمايشهايي كه انجام مي شود تعيين و نيز حجم واحد مخلوط كننده ها در سطوح مختلف كه معمولاً در كاتالوگ كارخانه مشخص شده است تعيين مي گردد . به هر حال زمان مخلوط كردن نبايد بيشتر از 60 ثانيه باشد .

بازرسي كارخانه آسفالت :

كليه اجزاء و عناصر اصلي و فرعي كارخانه آسفالت ، حداقل يك هفته قبل ازشروع عمليات اسفالتي و سپس روزانه در حين توليد بايد مستمر توسط دستگاه نظارت مورد بازرسي و كنترل دقيق قرار گيرد تا هر گونه نقص ، كمبود و يا عدم انطباق عملكرد هر يك از آنها با مشخصات M156 اشتو و شرايط مشروحه در اين فصل ، اصلاح شود . نحوه بازرسي بايد به روش T172 آشتو به عمل آمده و اجزاء و عوامل زير دقيقاً بازبيني و مورد تصويب دستگاه نظارت قرار گيرد :

الف: سيلوهاي سرد و تسمه نقاله هاي رابط .

ب: واحد خشك كننده و سيستم انتقال مصالح گرم به سرندها .

پ: سرندها .

ت: سيلوهاي گرم و لوله هاي سرريز .

ث: سيلوي فيلر سيستم انتقال فيلر .

ج: حرارت سنجهاي قير و مصالح سنگي .

چ: مخازن ذخيره و تغذيه قير و لوله هاي رابط ، و روش گرم كردن قير .

ح: قپانهاي مصالح سنگي ، فيلر و قير .

خ: محفظه توزين .

د: واحد مخلوط كننده و مدت زمان اختلاط .

ذ: اطاق فرمان مركزي كارخانه و تجيزات كنترل كننده آن .

توليد آسفالت :

جهت تهيه مخلوط آسفالتي منطبق با مشخصات با مشخصات و طرح اختلاط تصويب شده ، پيمانكار مكلف است سرپرست كارآزموده و ماهري را كه در اين عمليات تجربه داشته و صلاحيت فني اش مورد تأييد دستگاه نظارت باشد ، مأمور اين كارنمايد .سرپرست بايد با مشخصات آسفالتي، آزمايشهاي مربوط و اصول صحيح عمليات كارخانه و ساير موارد آشنايي كامل داشته و براي اين كار تعليم يافته باشد . اين سرپرست بايد در تمام اوقات كه كارخانه كار مي كند ، در كارگاه حضور داشته باشد .

[1] - Maximum Density Curve ( Fuller Curve )

-Circulation [2]

Dust Collector -[3]

-Batching Plant [4]

Continuous Plant -[5]

سید جلال نظری زمستان ۱۳۸۴

نوشته شده توسط جلال در 22:16 | لینک ثابت •